درباره ما

سایت‌های دیگر

صوتی و تصویری

مقالات

اخبار و گزارشات

اطلاعيه‌ها و بيانيه‌ها

صفحه نخست

 

 

اخبار و گزارشات کارگری؛ 16 بهمن ماه 1390

ـ پیام دولت به بازنشستگان : نان شما را آجر می کنیم

ـ نمایند گان کارگران در شورای عالی کار به نوعی خود کارفرما هستند و.....

 ـ سال 2011 خشن‌ترین سال در تاريخ اعتراضات كارگری مصر

پیام دولت به بازنشستگان : نان شما را آجر می کنیم

دوستان کارگر ؛ همانطور که همه می دانیم طی سی سال کار ماهیانه 30% حقوق خود را به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت کرده ایم و این میزان قابل مقایسه با مقادیری که کارکنان دیگر بیمه ها از قبیل کشوری و لشکری پرداخت می کنند نیست .

بر طبق ماده 96 قانون تأمین اجتماعی میزان افزایش حقوق بازنشستگان و مستمری بگیران می بایست بر طبق میزان تورم سالیانه افزایش یابد و این را بخوبی می دانیم که میزان تورم واقعی که از طریق آمار غیر رسمی و مراکز مستقل بدست می آید بسیار بیشتر از آماری است که توسط بانک مرکزی و یا مرکز آمار ایران منتشر می شود . میزان افزایش تورم در سی سال اخیر بر طبق محاسبات بطور متوسط سالیانه 26% بوده است و در بیشتر سال ها از نظر تورم در خاورمیانه اول و در جهان بین چهارم و پنجم در نوسان هستیم . اگر برخی قیمت ها را مقایسه کنیم متوجه می شویم که این آمار ها حقیقت دارد قیمت گوشت در سال 1360 به ازای هر کیلو 10 تومان بود اما در سال 90 به کیلویی 18000 تومان رسید یعنی 1800 برابر شده است طبق برآورد آقای احمد توکلی نماینده مجلس تورم سال 90 حدود  40% می باشد  اما آمارهای رسمی چنین واقعیاتی را بیان نمی کنند

ما در بحث خود به همان آمار مراجع رسمی تکیه می کنیم .

 

سال 86

سال 87

سال 88

سال 89

سال 90

سال 91

میزان تورم

5/17

8/25

8/10

2/15

3/22

افزایش حقوق 

 

5/17

20%

6%

10%

؟10%

کاهش واقعی حقوق

 

صفر

8/5%

8/4%

2/5%

3/12%

جدول فوق نشان می دهد که تنها درسال 87 میزان افزایش حقوق برابر تورم اعلام شده بوده است و در بقیه سال ها بین 5 تا 12  در صد از حقوق ما را طبق آمار رسمی کاهش داده اند  و اگر در سال 91 به میزان 10% حقوق بازنشستگان را افزایش دهند چون تورم رسمی حداقل 3/22 می باشد (آمار غیر رسمی 40% است ) بیشترین کاهش در حقوق ( 3/12 = 10 -3/22 )   درصد  را درسال آینده خواهیم داشت اما بر طبق واقعیت ها و آمار غیر رسمی بمراتب بیشتر از آن است

پیام دولت چنین است : شما نیروی جوانی و توانمندی های خود را صرف ساختن  و تولید کرده اید و دیگر قابل استفاده نیستید     آنقدر حقوق شما را کاهش می دهیم و سفره تان را خالی و از هزینه های آسایش و درمان شما می زنیم تا زجر کش شوید یکی از استدلال های دولت در عدم افزایش حقوق بازنشستگان مطابق تورم آن است که می گوید یارانه هم می دهیم اما می بایست گفت که این موضوعات ابدا ربطی بهم ندارند زیرا یارانه ها به همه داده می شود و پرداخت بهمه یعنی افزایش تقاضا در کل و با توجه به ثابت بودن و یا کاهش عرضه و تولید ؛ دادن یارانه بهمه بدون گرفتن مالیات های سنگین از صاحبان ثروت و سرمایه خود باعث تورم شده و دردی از بازنشستگان را دوا نمی کند  در صورت عدم افزایش حقوق ما در سال 91 به میزان حداقل  25%  از اول اسفند ماه جاری (90) می بایست در سراسر کشور در مقابل مراکز اصلی سازمان تأمین اجتماعی و سپس در برابر استانداری ؛ ریاست جمهوری و مجلس با هماهنگی قبلی هر روزه تجمع نماییم . با یافتن همدیگر تشکل سراسری خود را طرح ریزی کنیم

راهکار پایان دادن به این وضعیت چیست ؟

برای پاسخ به این سئوال به بیانیه جمعی از بازنشستگان که قبلا در تجمع بازنشستگان در مقابل مجلس شورای اسلامی منتشر شد استناد می کنیم که ضمن طرح مطالبات بازنشستگان در مورد سازماندهی مورد لزوم بازنشستگان پیشنهاداتی داده بود . توضیح آنکه از میان مطالبات درخواست شده تنها بیمه تکمیلی برقرار گردید که آنهم کاسبکارانه و سود جویانه بود و درخواست بازنشستگان رفع نواقص آن است در اینجا ضمن تکرار مطالبات بازنشستگان در مورد ضرورت تشکل از بیانیه قبلی نقل می کنیم :

خواسته ها و مطالبات بازنشستگان تأمین اجتماعی  :

1- افزایش حقوق سالیانه  طبق ماده 96 تأمین اجتماعی و برابر تورم اعلام شده توسط سازمان های بیطرف

2- تشکیل صندوق رفاهی وام ؛ درمان ؛ تأمین ؛  مسافرت و وام تحصیلی فرزندان برای کلیه بازنشستگان

3-تشکیل تعاونی های مسکن برای بازنشستگان فاقد مسکن

4- ایجاد مراکز رفاهی و ورزشی برای بازنشستگان و خانواده های آنان

یک اصل تاریخی می گوید هر نسلی  پا روی دوش نسل قبلی خود می گذارد ؛ این همه بنا ها ؛ شهرها ؛ کارخانه ها ؛ سد ها؛ جاده ها و خیابان ها و تأمین زندگی دهها میلیون انسان نسل پس از ما ؛ از زحمت چه کسی ساخته شده است ؟ امروزه کسانی از این دسترنج ها استفاده می کنند بدون آنکه کاری انجام داده باشند  و تنها از نتایج کار ما بهره مند شده اند آنها این ویژگی را داشته اند که با بورس و سفته بازی ؛ تجارت انحصاری ؛ سرمایه ؛ رشوه ؛ استفاده از منابع عمومی جامعه و حقه و نیرنگ سود برده اند و هم اکنون وقتی در اثر اقدامات آنها تورم ایجاد می شود یک شبه ثروت آنها چندین برایر شده و فرزندان ما از دست یابی به یک آموزش ؛  بهداشت و تغذیه درخور برای رشد  ؛ و همچنین مسکن مناسب و تشکیل زندگی محروم هستند و از آنطرف حقوق ما به همان میزان تورمی ساختگی که خود اعلام می کنند بر خلاف قانون افزایش نمی دهند

.راهکار ما ایجاد تشکیلات دائمی و سراسری است

اگر متحدانه و در سراسر مملکت خواسته های خود را با صدای رسا اعلام کنیم کسی نمی تواند آنرا نشنیده بگیرد ؛ ما جمعیت زیادی هستیم می توانیم در تصمیمات کلان و انتخابات و غیرو اثر گذار باشیم ؛ باید جمع خود را باور کنیم همانطور که ما سازندگان نعمات موجود هستیم ؛ اما سئوال اینستکه شورا های خود را چگونه تشکیل بدهیم؟

1-در تمامی شهرستان ها و مراکز استان  می توان با تجمع در مقابل سازمان کل  تأمین اجتماعی بطور مرتب اول هر ماه ضمن بیان خواسته ها ؛  مجمع عمومی خود را تشکیل و یک هیأت موسس شورای نمایندگان با اهداف زیر تشکیل شود.

- فراخوان تشکیل مجمع عمومی  بازنشستگان هر شعبه در مسجد محل ؛ پارک منطقه و یا یک مکان عمومی دیگر که

بطور مرتب در پانزدهم هر ماه تشکیل شود و برگزاری انتخابات جهت شورای  دائمی همان منطقه

- تشکیل کمسیون های  : فرهنگی و انتشارات ؛ روابط عمومی ؛ همکاری های داوطلبانه ؛ تفریحی و ورزشی و غیرو

-  انتشار خبر نامه بازنشستگان تأمین اجتماعی منطقه بطور ماهیانه  برای بازنشستگان هر شعبه

2- تشکیل شوراهای بازنشستگان تأمین اجتماعی شهر ها  متشکل از نمایندگان مناطق  با کمیسیون  های مربوطه

3- تشکیل شوراهای استانی از تمایندگان شهرها و بلاخره در سطح کشور از نمایندگان استانها

                                                                                 جمعی  از بازنشستگان تأمین اجتماعی

   : نمایند گان کارگران در شورای عالی کار به نوعی خود کارفرما هستند و هم از کارفرماها حمایت می‌کنند و هم از خودشان

نمایندگان کارگران در شورای عالی کار فقط حق امضاء دارند

با افزایش حداقلی حقوق کارگران مشکلات زیادی برای جامعه کارگری به وجود آمده است و کارگران با حداکثر هزینه‌های معیشتی با توجه به تورم موجود، در بسیاری از این هزینه‌ها از جمله تحصیل فرزندان خود درمانده شده‌اند.

ایلنا: عضو هیئت مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار كشور اعلام کرد: نمایند گان کارگران در شورای عالی کار به نوعی خود کارفرما هستند و هم از کارفرماها حمایت می‌کنند و هم از خودشان.

محمد گل بامری در گفتگو با خبرنگار ایلنا درباره ملاک‌های تعیین دستمزد در شورای عالی کار اظهار کرد: در ماده 41 قانون کار به صراحت اعلام شده است که ملاک تعیین دستمزد بر اساس تورم موجود محاسبه شود که در سال گذشته دستمزد بنا به پیشنهاد شورای عالی کار قرار بود که بر اساس تورم 15 درصدی محاسبه شود که در عمل با مخالفت دولت با تورم 7 درصدی محاسبه و با افزودن مزایایی دیگر از جمله خوار و بار، بن و حق مسکن به 11 درصد افزایش یافت.

او افزود: با افزایش حداقلی حقوق کارگران مشکلات زیادی برای جامعه کارگری به وجود آمده است و کارگران با حداکثر هزینه‌های معیشتی با توجه به تورم موجود، در بسیاری از این هزینه‌ها از جمله تحصیل فرزندان خود درمانده شده‌اند.

دبیر اجرایی خانه کارگر زابل با بیان اینکه افزایش هزینه‌ها و تورم باعث شده است که فرزندان مشغول به تحصیل کارگران نتوانند برای ادامه تحصیل از مقطع ابتدایی و راهنمایی بالاتر بروند، خاطرنشان کرد: با توجه به تورم موجود حداقل افزایش دستمزد سال جدید نباید از 27 درصد کمتر باشد.

گل بامری با تاکید بر اینکه اعضای شورای عالی کار در خصوص تعیین دستمزدها باید بی طرف باشند،اظهار داشت: نمایندگان کارگران در شورای عالی کار فقط حق امضاء دارند و تصمیمات شورا خواسته و ناخواسته با هدف دولت دنبال می‌شود.  

اوادامه داد: نظر نمایندگان کارگری همیشه در رده آخر قرار دارد و اگر هم در جلسات تصمیمگیری حضور داشته باشند به نظراتشان در عمل توجهی نمی‌شود.

پايان پيام

1390/11/16 - 13:38

کد خبر : 239728 

سال 2011

خشن‌ترین سال در تاريخ اعتراضات كارگری مصر

در سال 2011، مصر شاهد 605 مورد تحصن، 312 مورد اعتصاب، 373 مورد تظاهرات، 240 گردهمایی اعتراضی و 56 تجمع کارگری، بوده است. در همین سال کارگر خودکشی کرده‌اند و ۴۳ نفر دیگر کشته و همچنین ۴۳۴ کارگر زخمی شدند.

ایلنا: «مرکز حقوق‌بشر الارض» مصر اعلام کرد که جنبش کارگری مصر در سال ۲۰۱۱ میلادی، زیان‌های زیادی را متحمل شده است.  

به گزارش ایلنا به نقل از پایگاه اینترنتی مرکز حقوق‌بشر الارض، در سال ۲۰۱۱، هزار و ۵۸۶ اعتراض کارگری در مصر صورت گرفته است.

 

در گزارش اين موسسه آمده است كه در سال 2011، مصر شاهد 605 مورد تحصن، 312 مورد اعتصاب، 373 مورد تظاهرات، 240 گردهمایی اعتراضی و 56 تجمع کارگری، بوده است.

بنا بر آمارهای مرکز الارض در سال ۲۰۱۱، ۳۱ کارگر خودکشی کرده‌اند و به علت شرایط بد کاری و نبود امکانات برای تامین امنیت صنعتی و بهداشت حرفه‌ای ۴۳ نفر دیگر کشته و همچنین ۴۳۴ کارگر زخمی شدند. ۲۳ هزار و ۱۲۷ کارگر دیگر نیز در این کشور آواره شدند.  

مرکز حقوق‌بشر الارض سال ۲۰۱۱ را خشن‌ترین سال در تاریخ اعتراضات کارگری در مصر توصیف کرد؛ به طوری که اعتراضات در این سال در مقایسه با سال ۲۰۱۰ میلادی سه برابر شده است.

پایان پیام 

1390/11/16 - 14:03

کد خبر : 239908 

 

 

مطالبی که فقط متعلق به اين سايت مي‌باشد، انتشار آن با درج منبع آزاد است